Αν

Το πρωί που ξύπνησες είδες τριγύρω μια αναπαράσταση ενδόμυχων σκέψεων. Κι εγώ είδα. Είδα πως μ' άγγιξες με πέπλα βυσσινί..Κι αν όλο αυτό παιχνίδι του μυαλού είναι δε με πειράζει. Έχω μάθει να χάνω, 34 πια..Το μόνο σωστό χρώμα είναι αυτό των ματιών σου που με ανυπομονησία περιμένω να με κοιτάξουν και να μου πουν. Αν μουσικές ακούγονται, αν χρώματα κατακλύζουν, αν αφές ελευθερώνουν, αν ορμές συγκρατούν..

Καλημέρες χρωματιστές..

Χ(ρ)ώματα

Με κόκκινο και μπλε θα βάψω το βράδυ αυτό

Για να έρθεις να με βρεις στο χρώμα που σου αρέσει

Για να με περιεργαστείς στα φανερά

Ως αόρατος συγγραφέας - που είσαι -

Και να περπατήσουμε στις μύτες

Εκεί που τα δάση σε βράχια φυτρώνουν

Εκεί που το όνειρο σταματημό δεν έχει

Και το εγώ χάνεται στα ακροδάκτυλα

Κι έπειτα ανιλίνη θα αναφλέξω

Με τη νύχτα μαζί

Γιατί μόνο στη φλόγα της επιζώ

Κι όταν ο καπνός απομείνει

Να μου επιβεβαιώνει ότι ζήσαμε

Νερό θα πιω να λυτρωθώ

Απ' τη φωτιά της απουσίας