Δευτέρα κάτι έχω

Μετά από ένα επεισοδιακό Σαββατοκύριακο ξαναγυρνώ εδώ για να σου πω ότι και μένα μου λείπεις πολύ και δεν μπορώ καν να μπω στη διαδικασία να σκεφτώ γιατί έγιναν έτσι τα πράγματα ενώ τα ονειρεύομουν τόσο διαφορετικά. "Βαθιά πονούσα που έκλαιγες.." Ν' ακούσεις όλο τo τραγούδι, λέξη προς λέξη, ανάσα προς ανάσα. Μπας και καταλάβεις ποτέ σου πόσο μεγάλο μπορεί να είναι το ενδιαφέρον κάποιου. 

Από την επόμενη εβδομάδα θα με βρείτε στη νέα μου ταχυδρομική διεύθυνση κάπου κοντά στο κέντρο της Αθήνας. Είναι νομίζω η πλέον κατάλληλη εποχή για να φύγει κάποιος από τα Βόρεια Προάστεια και να ζήσει την εμπειρία της λάβας στην Αθήνα. Εξάλλου, μόνο στο κέντρο της κάθε πόλης μπορείς να ζήσεις τον παλμό της.

Εντάξει εννοείται ότι τίποτα από τα παραπάνω δεν πιστεύω. Αν εξαιρέσεις το γεγονός ότι το χρώμα που διάλεξε κάποιος άλλος αντί για μένα στους τοίχους είναι χάλια όλα τα άλλα είναι τέλεια. Και επειδή είμαι πολύ cool τύπος θα ξεπεράσω το νοσοκομειακό χρώμα στους τοίχους και θα καταφέρω να δροσιστώ μέσα στη λάβα.

Όσο για τον μικρό μου Πρίγκηπα που τόσο λόγο έκανα στις προηγούμενες αναρτήσεις μου δε θα ξαναμιλήσω. Ας τον χαιρετήσουμε όλοι μαζί και ας του ευχηθούμε καλό δρόμο, καλό βόλι, καλά μυαλά, καλός πολίτης, πάντα άξιος και καλά κρασιά.

Έχω κρατηθεί πάρα πολύ κατά τη διάρκεια της ανάρτησης για να μη βρίσω οπότε θα τελειώσω ήρεμα και απλά.

Καλημέρα και καλή εβδομάδα ΘΑ έχουμε.

Μόνο εσάς αγαπώ. Άντε και μένα λίγο.