Αυτο-νόητο

Πες μου τώρα εσύ γιατί όταν κάτι το κάνουμε εμείς φαίνεται φυσιολογικό ενώ όταν το πράττει ο άλλος τον κρίνουμε και το θεωρούμε λανθασμένο..

Και γιατί στον εαυτό μας δείχνουμε ανοχή και στον διπλανό μας όχι..

Γενικά, γιατί τα λάθη τα δικά μας δεν τα βλέπουμε ενώ του άλλου τα "μυριζόμαστε" πριν καν τα κάνει..

Φοβερό ε;

Ποιος χτενίζεται..;

Καλά, δεν είναι συνταρακτικό νέο..;

Εγώ ανατρίχιασα..

Και μάλιστα εν ώρα δουλειάς..

Α πα πα..

Κι εγώ την είχα για "γκάου" περιοχή

Κι εκεί που πιστεύεις πως ζεις στη "γκάου" περιοχή να και ένα άρθρο στη Lifo για το πόσο τέλεια είναι να βγαίνεις κοντά εκεί που μένεις..

Εντάξει, δε λέω, είναι ωραία να μένεις στο κέντρο, στις επάλξεις..αυτή όμως είναι μόνο η μία πλευρά. Δε θα αναλύσω τα θετικά των βορείων προαστείων γιατί είναι πάρα πολλά(!) θα πω απλά ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε εξαιρετικά προσαρμοστικά όντα. Τελεία.

Α, έχω και έναν άντρα στο σπίτι μιας και η "μαμά" του πήγε να γίνει Robocop. Και βρέθηκε ο καημένος με δυο απαιτητικά και γκρινιάρικα θηλυκά. Υπομονή Μίκυ μου..υπομονή.  Το ίδιο κάνει και η μάνα σου μαζί μας..(λέμε τώρα)

Τί άλλο να σας πω..μμμμ..α ναι, είχα και γενέθλια αλλά τα πέρασα στο νοσοκομείο μιας και η αγαπημένη μου θεία έπεσε και πήγαμε να βγάλουμε πλάκες και τέτοια. Ευτυχώς πήγαμε σε ιδιωτικό νοσοκομείο και αφού τα "σκάσαμε" ξεμπερδέψαμε σε δύο ώρες μόνο. Αλλά τί να το κάνεις. Πάει η βραδιά. Εντάξει, το έβγαλα από το μυαλό μου ότι είχα γενέθλια και θεώρησα ότι είναι σαν μία οποιαδήποτε μέρα. Και έτσι "την έβγαλα καθαρή". Φαινομενικά πάντα, γιατί από μέσα όλα είναι αλλιώς. Οπότε ήταν αναμενόμενο ότι θα αρρωστήσω και ότι θα είμαι ανήμπορη στο κρεβάτι του πόνου. Τουλάχιστον έφτασα σε μία ηλικία που αναγνωρίζω γιατί μου συμβαίνουν όλα αυτά.

Η δική μου εβδομάδα ξεκίνησε με ίωση αλλά η δική σας εύχομαι να είναι καλύτερη. Οπότε..

Καλή εβδομάδα ΘΑ έχουμε..

Παραδοχή

Σιγά μην είσαι κάθε βράδυ εδώ..

Lp*1

Ξεκίνησε το ταξίδι άνοιξη. Σ' ένα γραφείο με υπολογιστή και τασάκι δίχως ενυδρείο. Μόνο βλέμματα κι ανάσες. Μετά έγιναν φιλιά και ψέμματα. Ήρθε το ενυδρείο να ενισχύσει τη σιωπή..

Βρες μου στο μαύρο κάθε χρώμα
και στο σκοτάδι γίνε σώμα
δωσ' μου το χάδι το χαμένο
κι ας είναι απαγορευμένο
Όλα τα «ΝΑΙ» θέλω του κόσμου
θέλω πολλά, το ξέρω φως μου


Το απαγορευμένο πάντα έχει μία ίντσα γοητείας παραπάνω. Και ο δραπέτης πάντα φλέγεται από υψηλά επίπεδα αδρεναλίνης. Όπως ο τζογαδόρος. 50-50 ποτέ δεν ήταν. Ισότιμο καθόλου. Έδινα, έχανα κι έμενα..

Τα όνειρα όρια δεν δέχονται
πες μου «Ναι» και όχι «Μη»
Στα όνειρα οι άνθρωποι έρχονται
δεν προτιμούν τη φυγή
Τα όνειρα όρια δεν δέχονται
να μη μου βάλεις ποτέ
Όλα, ειπωμένα και ανείπωτα,
όλα να είναι Ναι...
 
Άρχισαν τα όχι, άρχισαν οι δικαιολογίες και φυσικά τα παράπονα. Και κερατάς και δαρμένος υπό μία έννοια. Αλλά δεν πειράζει έλεγα δε φοβάμαι εγώ έχω όνειρα, βλέπω στο μαύρο χρώμα, έχω πίστη, έχω αντοχή, έχω τρόπο, έχω ελπίδα και φόβο, ζω..


Μη με φοβάσαι, μη με λυπάσαι
Να μ' αγαπάς και να με θυμάσαι
Μην κουραστείς να μ' έχεις έγνοια
Ν' ανησυχείς θέλω για 'μενα
Όλα τα «ΝΑΙ» θέλω του κόσμου
θέλω πολλά, το ξέρω φως μου
 
Και τελικά τα φώτα σβήσαν και ποτέ δεν είδα μια πεταλούδα στο μπαλκόνι μου. Τις είχα από καιρό όλες κάψει. Λόγια, λόγια, λόγια, λόγια κι άλλα λόγια. Είπες τόσα..

Πες μου «Εγώ είμαι εδώ για 'σενα,
κανείς και τίποτα δεν θα σε βλάψει»
Πες μου «Εγώ είμαι εδώ για 'σενα»
Και ψέμα να 'ναι, ο φόβος θα πάψει.


'Ολες οι μεταβολές βλαπτικές και καμία επιθεώρηση "ετοιμοπόλεμη για μένα εκεί". Ο φόβος δεν έπαψε.


Θα πάρω όμως το τραμ και θα κάνω τη βόλτα στην παραλία. Με παρέα. Ανέμελα. Με κουβέντες πολλές και γέλια ακόμα περισσότερα. Θα πω ΝΑΙ σε όλα ενάντια στην πεποίθησή σου ότι μένω σε studio. Θα το κάνω για μένα, θα το κάνω σε μένα. Θα είμαι εντάξει με τον εαυτό μου. Παιδί ουσιαστικό..πολύ ουσιαστικό..ενικού αριθμού πάντα..γένους ανυπεράσπιστου ευτυχώς..(παράφραση από αγαπημένη Κική Δημουλά).

Ανήμερα

Μεσημέρι Κυριακής. Έχει αλλάξει και η ώρα. Ε και;

Μεσημέρι Κυριακής. Ήμερο.

Θα σου πω πως ονειρεύομαι τις Κυριακές μου:

Να ξυπνάω με τη μυρωδιά του καφέ κάτω απ' τη μύτη μου και με την προσμονή ενός πρωινού γεμάτου αγάπη. Τουτέστιν, φιλιά, αγκαλιές, φαγητά, ποτά, καλή διάθεση. Να διαβάζω τα νέα στην εφημερίδα και να ρίχνω κλεφτές ματιές σε μάτια λάγνα. Να μιλάω με φίλους, να οργανώνω, να μαγειρεύω, να κοιμάμαι, να ξυπνάω και ο χρόνος να περνά τόσο γρήγορα που να αναρωτιέμαι πότε ήρθε το βράδυ. Και το καλύτερο όλων: το βράδυ να μένω μόνη μου.

Δεν είναι ούτε juicy ούτε promising, I know. Είναι όμως η αλήθεια. 
Για σήμερα τουλάχιστον.

Έχω την αίσθηση ότι για κάτι προετοιμάζομαι αλλά δεν ξέρω τί..

Καλή εβδομάδα..

Ρητορικά

Να πηγαίνεις στη Μποφίλιου με την ελπίδα ότι θ' ανέβεις ψυχολογικά..

Να ρίχνεις δίχτυα στον ουρανό και ν' ανοίγεις τα φτερά σου μες στο πέλαγος..

Γίνεται..; Όλα γίνονται λένε οι αισιόδοξοι άνθρωποι..

Εγώ λέω μπορεί..

Είδες, σταμάτησα τα όχι..

Επανέρχομαι διαδικτυακά..

Δε θέλω

Δε θέλω άλλες λυπημένες αναρτήσεις..

Καλοκαίρι είναι..

Καλά θα περνάμε..

Τα φιλιά μου δροσερά..

Σα σορμπέ..

Ένα σπίτι και μια λύπη

Όταν σου μιλάω σε παρακαλώ να ακούς και να με αφουγκράζεσαι. Να μη βάζεις με το μυαλό σου διάφορα και να μη σταματάς να κοιτάς το στόχο και να παλεύεις γι αυτόν.

Σε θέλω πάντα σε εγρήγορση.
Να μη κουράζεσαι ποτέ.
Να μη σταματάς ποτέ.
Να μη βαριέσαι ποτέ.

Κι αν μετά από όλες αυτές τις απαιτήσεις μου κατορθώσεις και μείνεις όρθια τότε έλα να με βρεις. Ξέρεις που. Θα έχω ήδη φτάσει στον 7ο για πάρτη σου.

Μόνο μη μου κόβεις τα φτερά γιατί μόλις άρχισαν να ξαναβγάζουν πούπουλα.

Το αφεντικό τρελάθηκε

Καλημέρα σας,

Όχι πως σας ενδιαφέρει αλλά θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι η μετακόμισή μου ολοκληρώθηκε και είναι η μόνη που ολοκλήρωσε αυτό το ΣΚ. Τυχερή μετακόμιση..!!

Μέσα στη λάβα του καλοκαιριού το κορίτσι του Απρίλη πήγε σε ένα σπιτάκι όμορφο πολύ, γεμάτο θετική ενέργεια και αγάπη.

Επιστρέφοντας στην πραγματικότητα θα ήθελα να πω ότι κάνει πολύ ζέστη ρε φίλε εκεί κάτω. Έχω λιώσει κανονικά. Μέχρι και η κυτταρίτιδά μου έφυγε. Σε ένα και μόνο ΣΚ..!! Κορμάρα θα γίνω..!!

Παρακαλώ όσοι μένετε κοντά μου ή όσοι θέλετε να βρεθείτε κοντά μου για όποιον λόγο, μη διστάσετε. Όλα είναι ανοιχτά. Σήμερα βέβαια έχω κανονίσει να πάω για φαγητό το βράδυ αλλά από αύριο θα είμαι ελεύθερη.

Άντε, μην αργείς..

Φεύγει

Μένω εκτός. Από όλους και από όλα. Μόνη μου ξανά με τα στοιχειά. Λες και αν ήταν κάποιος εδώ θα τα έδιωχνε. Λες και θα είχε τη δύναμη. Δύο αδύναμες μονάδες πώς να απαρτίσουν ένα όποιο σύνολο;

Δεν αντέχει να είναι μαζί σου τόσο πολύ όσο δεν αντέχει να είναι μακριά σου. Πώς συνδυάζονται αυτά τα δύο; Σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες. Ή αδύναμους για να μη το λύσουν ποτέ.

"Θέλω να μιλήσω μα είναι ο τόπος μου σβηστός"

Περιττό φαντάζομαι να πω καλό ΣΚ ΘΑ έχουμε..

Πανσέληνος

Έχει πανσέληνο σου λέει και θα πάμε να τη δούμε. Απ΄την καλή ή από την ανάποδη δεν έχει σημασία.

Προειδοποιώ ότι η ανάρτηση θα είναι άκρως μπερδεμένη και δυσνόητη. Όχι πως οι υπόλοιπες ήταν λιτές και κατανοητές..

Έχει πανσέληνο λοιπόν και πάμε. Όχι με αγκαλιασμένα χέρια αλλά με κουλουριασμένα θέλω και δεμένες πισθάγκωνα ψυχές. Και μέχρι το κουβάρι να ξετυλιχτεί νυχτώνει. Επικίνδυνα. Και τότε όλα γίνονται πιο όμορφα και πιο δύσκολα.

Το πήρα απόφαση ότι δε θα ενδώσω. Δοκίμασα να την κρατήσω την απόφαση αυτή και κατά ένα μεγάλο ποσοστό τα κατάφερα. Κάποιος πέρασε πολύ όμορφα. Αυτό είναι το θετικό της ιστορίας. Κάποιος άλλος χαμένος στις σκέψεις και τους φόβους του αδυνατούσε να ξεπεράσει τα εμπόδια που ο ίδιος έβαζε με αποτέλεσμα να μη κατορθώσει να εκτιμήσει τη στιγμή. Τις διάφορες εκείνες μικρές στιγμές ανατριχίλας. Στο λαιμό ένας κόμπος έπαιζε κρυφτό με μια γλώσσα πύρινη. Κέρδιζε ο κόμπος. Πάγωνε η πύρινη. Για λίγο. Αυτό το λίγο που τόσο πολύ είναι. Και σε χρόνο αλλά και σε χώρο.

Στο χώρο που δε κατορθώνω να κερδίζω. Στη θάλασσά σου που δε μου δανείζεις και όλο δίνες τη γεμίζεις. Πόσο εύκολα μπορείς να προκαλέσεις σεισμό στους τένοντές μου.

Κι επειδή χρόνια με κυνηγάει το στοιχειό αυτό λέω να το παρατήσω. Να το αφήσω μόνο του να τρομάζει τα πουλιά στο αμπέλι της καρδιάς μου. Προσπάθησα πολλάκις να το ημερώσω αλλά δεν είναι όλα τα τριαντάφυλλα το ίδιο συνεργάσιμα..

Δήλωση

Επειδή δεν πρέπει να υπάρχει δικτακτορία γενικά στις ζωές μας και επειδή κάποιος παραπονέθηκε ότι το μπλογκ μου στερεί την ελευθερία του γραπτού λόγου ανακοινώνω ότι:


ΜΠΟΡΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙ ΟΤΙ ΘΕΛΕΙ ΟΠΩΣ ΤΟ ΘΕΛΕΙ
ΚΙ ΕΓΩ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΞΑΝΑΣΒΗΣΩ ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ


Εντάξει τώρα;

Φεύγω

Τα είπαμε, τα συμφωνήσαμε εγώ με εμένα και ξεκινάμε για ΣΚ στη θάλασσα. Να μαυρίσουμε το άσπρο κορμί και να ηρεμήσουμε την ανήμερη ψυχή..

Τα υπόλοιπα από κοντά τη Δευτέρα..

Σας φιλώ στα μουτράκια γλυκά μου μπλογκεράκια..

Ματς-Μουτς..

Ένα

Ένα μήνα απ' τη ζωή μου και πολύ σου ήτανε..

Μικρέ..

Αίμα

Έζησα κι άλλες σχέσεις δυνατές
Που το πιο σημαντικό ήταν
Να ξυπνάμε μαζί
Να αναπνέουμε μαζί
Μέσα από ένα φιλί

Στο πέρασμα των χρόνων όμως
Μοιάζει η αγάπη να πρέπει να ματώσει
Για να τη βιώσουμε
Κι έτσι ματωμένη
Πώς θα τη γιατρέψουμε;

Δεν ξέρω αν ξεκινάς γκρεμίζοντας ή χτίζοντας
Δεν ξέρω αν όταν όλα έχουν γκρεμιστεί
Μπορείς να τα χτίσεις

Όποιο κι αν είναι το σωστό εγώ σίγουρα το λάθος διάλεξα

Ορκίσου..

Κομμάτια

Σε χίλια δυο κομμάτια θα σκίσω τα λόγια σου
Σε χίλια δυο κομμάτια θα κοπώ
Κανένα να μη βρεις όταν με ψάξεις
Τα λόγια ποτέ δε θα είναι αρκετά
Οι πράξεις πάντα θα πονάνε

Χίλια δυο κομμάτια θα ενώσω
Για να δω τον ήλιο να ανατέλλει
Γιατί το γυαλί μπορεί να μη ξανακολλάει
Αλλά ο ήλιος πάντα ανατέλλει

Ότι θετικό νιώσεις για μένα το δηλητηριάζω
πριν καν εκφραστεί
Δυστυχώς μικρέ

Εξάλλου.." Η εμπειρία του έρωτα προκαλεί την επιστροφή σε μια αρχική συμβίωση με τη μητέρα, μια τέλεια ένωση με τα σύνορα του εγώ. Γι'αυτό ερωτευόμαστε ένα άτομο τη φορά. Η επιστροφή στο χαμένο παράδεισο δημιουργεί εκ νέου την προσδοκία ότι ο ερωτευμένος / η θα καλύψει όλες τις βρεφονηπιακές ανάγκες" Απο το βιβλίο του A. Carotenuto με τίτλο " Έρως και πάθος¨.

Ενδιαφέρουσα περίληψη εδώ.

Και αν κρίνουμε από τη σχέση μας με τις μητέρες μας τότε διαφαίνεται ξεκάθαρα πόσο καταδικασμένοι είμαστε στον έρωτα..

Κόλλημα

Δε θέλω από εσένα τίποτα λιγότερο από εσένα..Κοίτα πόσες χιλιάδες καλοκαίρια..Στη Σίκινο να με πας διακοπές..


Να μου πεις χιλιάδες σ΄ αγαπώ ερωτευμένα..Κανένα να μην εννοείς..Να πλάσεις μια ιστορία φαντασίας..Και να ζήσεις έναν έρωτα μικρό, φθηνό, χωρίς συναίσθημα βαθύ..

Στα ρηχά να κολυμπάς μαζί μου..Γιατί οι έρωτες είναι γι αυτούς που τους αντέχουν..Κι εμείς δεν αντέχουμε τίποτα..Ούτε το ρολόι στο αριστερό σου χέρι..

Γατούλη, υπάρχουν πολλές γεροντοκόρες τελικά στο διαδίκτυο να νταντέψεις..

Δευτέρα κάτι έχω

Μετά από ένα επεισοδιακό Σαββατοκύριακο ξαναγυρνώ εδώ για να σου πω ότι και μένα μου λείπεις πολύ και δεν μπορώ καν να μπω στη διαδικασία να σκεφτώ γιατί έγιναν έτσι τα πράγματα ενώ τα ονειρεύομουν τόσο διαφορετικά. "Βαθιά πονούσα που έκλαιγες.." Ν' ακούσεις όλο τo τραγούδι, λέξη προς λέξη, ανάσα προς ανάσα. Μπας και καταλάβεις ποτέ σου πόσο μεγάλο μπορεί να είναι το ενδιαφέρον κάποιου. 

Από την επόμενη εβδομάδα θα με βρείτε στη νέα μου ταχυδρομική διεύθυνση κάπου κοντά στο κέντρο της Αθήνας. Είναι νομίζω η πλέον κατάλληλη εποχή για να φύγει κάποιος από τα Βόρεια Προάστεια και να ζήσει την εμπειρία της λάβας στην Αθήνα. Εξάλλου, μόνο στο κέντρο της κάθε πόλης μπορείς να ζήσεις τον παλμό της.

Εντάξει εννοείται ότι τίποτα από τα παραπάνω δεν πιστεύω. Αν εξαιρέσεις το γεγονός ότι το χρώμα που διάλεξε κάποιος άλλος αντί για μένα στους τοίχους είναι χάλια όλα τα άλλα είναι τέλεια. Και επειδή είμαι πολύ cool τύπος θα ξεπεράσω το νοσοκομειακό χρώμα στους τοίχους και θα καταφέρω να δροσιστώ μέσα στη λάβα.

Όσο για τον μικρό μου Πρίγκηπα που τόσο λόγο έκανα στις προηγούμενες αναρτήσεις μου δε θα ξαναμιλήσω. Ας τον χαιρετήσουμε όλοι μαζί και ας του ευχηθούμε καλό δρόμο, καλό βόλι, καλά μυαλά, καλός πολίτης, πάντα άξιος και καλά κρασιά.

Έχω κρατηθεί πάρα πολύ κατά τη διάρκεια της ανάρτησης για να μη βρίσω οπότε θα τελειώσω ήρεμα και απλά.

Καλημέρα και καλή εβδομάδα ΘΑ έχουμε.

Μόνο εσάς αγαπώ. Άντε και μένα λίγο.

(Durex) Play

Με κάλεσε το σεξουαλικό μου αγόρι να παίξω, κι εγώ όχι δεν του λέω αν και δε μου άρεσε το παιχνίδι..

Να πω καταρχάς ότι γεννήθηκα το τελευταίο δεκαήμερο του Απρίλη του '78 και τότε στην κορυφή ήταν τα τραγούδια που θα βρείτε στα links που έχει αναρτήσει ο Γατούλης - σεξουαλικό μου αγόρι. Μπήκα και μόνη μου λίγο στα γρήγορα αλλά δεν κατάφερα και κάτι. Άσε που βαριέμαι τρομερά..

Γράφω αυτά μόνο και μόνο για να κατέβει η άλλη ανάρτηση πιο κάτω και να μη φαίνεται.
Άνευ σοβαρού λόγου δηλαδή..

Σημασία έχει ότι σήμερα είναι Παρασκευή και ο μικρός μου Πρίγκηπας έχει τρελά κέφια..
Με ή χωρίς ρολόι..

By the way, τα durex-play με εκνευρίζουν

Καλό Σαββατοκύριακο ΘΑ έχουμε επιτέλους γλυκά μου μπλογκεράκια..

Over & Όναρ..