Θέλω με νερό ν' ανάψω και με φωτιά να σβήσω. Να τα κάνω πάλι όλα ανάποδα. Εξάλλου ποτέ δε μου ταίριαζε το ίσιο ούτε το straight. Μόνο στα λόγια. Εκεί το χρησιμοποιώ. Πουθενά αλλού.Λες και ο χρόνος δεν κινείται. Λες και οι μέρες δεν περνούν. Λες και κάθε μέρα Τετάρτη είναι. Μεσοβδόμαδα. Όχι πως με πειράζει αλλά να, θέλω να κινήσω τις μέρες λίγο πιο γοργά. Να κατέβω τον ποταμό με φόρα. Να μην αισθάνομαι ότι μένω στάσιμη. Να κυλάει το αίμα μου γρήγορα και πιο κόκκινο να γίνεται. Σαν πανί μπροστά σου. Να στέκομαι και να σε προκαλώ. Να σου αντιστέκομαι και να σε ξεγελώ. Μέχρι να με πετύχεις. Και τότε να γδυθώ το κόκκινο και ν' αρνηθώ τη ζέστη. Παιδί του πάγου να γίνω και όλα να τα ακινητοποιήσω. Πάλι.
Φωτιά και πάγος τρέφουν με την ίδια μανία την πύρινα παγωμένη ψυχή μου.
