Νοσταλγώ..λέξη σχεδόν άηχη παρότι τρία φωνήεντα δανείζεται..σύνδεσμος λάμδα με γάμα..σύνδεσμος περίεργος..λέξη που φέρνει στο νου κατάσταση μέθης..νιρβάνας..
Νοσταλγώ τη χθεσινή νύχτα..στην ταράτσα με φόντο την Ακρόπολη και περίγυρο εσένα, εσένα, εσένα, εσένα, εσένα, εσένα, εσένα, εσένα, εσένα, εσένα, εσένα κι εσένα..
Νοσταλγώ το δώρο που δεν έδωσα, τα λόγια που δεν είπα και τα αγγίγματα που μου ξέφυγαν..τον έρωτα που χτυπά πόρτες και καρδιές αδιακρίτως..
* * * * * * * * * *
Σάββατο πρωί..στο κρεβάτι..στον υπολογιστή..στο γραφείο..στο μυαλό..στο κορμί..στη σκέψη..κάθε ένα και αλλού..κάθε αλλού και ένα..
Αντί να είσαι εδώ, κάτω απ' τη μωβ πικέ κουβέρτα, είσαι κλεισμένη στο φρούριό σου καθισμένη στη στριφογυριστή καρέκλα και μοιράζεις χαμόγελα σε αγνώστους..Αχ, ένας άγνωστος να γινόμουν για σένα πάλι μπας κι ένα μειδίαμά σου ολόδικό μου ξαναγίνει..
Νοσταλγικό πρωινό από αυτά του Σεπτέμβρη που μόνο αγκαλιές ζητούν..ευτυχώς έχουμε ακόμα αρκετά μουντά πρωινά να προλάβουμε..
* * * * *
Καλημέρες νοσταλγικές..
Εικόνα: www.chromasia.com
