Σε παρυφές βαθύ πράσινου όσο κι αν λες πως τριγυρνάς
εγώ στα ίδια σφαλισμένα λημέρια του νου σου σε συναντώ
Σε παιχνίδι δικό μας όσο κι αν λες πως παίζουμε
εγώ με λάθος χρώματα το έντυσα
Σε έρωτες ανεκπλήρωτους όσο κι αν αναφέρεσαι
εγώ δικάζω τη σκέψη σου και σου λέω πως υπάρχουν και οι αληθινοί
Αυτοί που δεν χρειάζονται τον πόνο της απώλειας
για να τους περιγράψεις
Αυτοί που γεμάτοι χαρά είναι και με χαρά τελειώνουν
Γεμάτοι γέλια κι όργανα - όλων των ειδών
Κι αν το συν ένα μεγάλη απόσταση είναι
Σκέψου τα κύματα που ήρθαν να κάνουν την ένωση
Εξάλλου εσύ τα έστειλες
Θα ξ-ημερώσει μια μέρα δίχως τη δική σου απρόοπτη καλημέρα
Κι αν αντέχεις λίγο παραπέρα
Κι αν ευκαιρία χαρίσεις σε αυτή τη σφαίρα
Θα σταματήσω το χρόνο με ένα φόβο
Το αφήνω πάνω σου
Αποτύπωμα μιας νύχτας
Που δεν ντύσαμε
Πορτοκαλί