Και ιδιότροπα για μένα γραφικός.
Κάτι σαν άψυχος, κάτι σαν ξένος,
μ΄αγαπημένος.
Η βιάση του ματαιωμένος όρθος.
Ασφυκτιούσαμε.
Στενό του πάθους μας το οίκημα,
κι ένας πικρός συνωστισμός τα σχέδιά μας,
δίχρωμος της καρδιάς ο φωτισμός,
κι αλλόκοτα της σκέψης μας τα κάδρα.
Ήταν περαστικός.
Κική Δημουλά - Ανάμνησις
Κι όμως τόσο μόνιμος..
Σύνδεσμος στο μυαλό και στην καρδιά μου..
Σ' αγαπώ
Εικόνα: Λίμνη Σμοκόβου, Καρδίτσα
