Είμαι σε αυτό το σπίτι από το Νοέμβριο του 2006 και ποτέ δεν είδα αυτή την εικόνα έξω από το μπαλκόνι του υπνοδωματίου μου. Σήμερα, εντελώς ξαφνικά και αναπάντεχα, κοιτώ προς τα πάνω και τη βλέπω. Τη σκάλα προς τον ουρανό. Και αισθάνομαι τόσο ελεύθερη. Δεν έχει σημασία αν θα αποφασίσω να την ανέβω. Σημασία έχει ότι είναι εκεί και με περιμένει. Δε φεύγει. Κι αυτό προσδίδει μία σταθερότητα στην ανισόρροπη ζωή μου.Αποφάσισα λοιπόν να είμαι πιο παρατηρητική με τους ανθρώπους και τα πράγματα γύρω μου. Εξάλλου είναι εδώ για να με διευκολύνουν. Αν και όταν τα προσέξω..
