Ανθρωπόμορφα αν τη σκεφτεί κανείς φαντάζει γυναίκα με μακριά μαλλιά και λευκά αέρινα ρούχα. Καθαρή και άτρωτη. Όσο ευαίσθητη τόσο δυνατή..
Σα ζώο αν τη δεις, ένα μικρό σκαθάρι είναι. Βρίσκεται παντού κι όμως δε φαίνεται αν ολάνοιχτος δε πας γυρεύοντάς το. Την ησυχία δε σου διαταράσσει μα το σκηνικό για πάντα..
Σαν επιλογή αν τη θεωρήσεις μοιάζει δύσκολη. Σαν στάση ζωής..ακόμα πιο δύσκολη.
Καταλήγω να πιστεύω ότι σα σκαθάρι είναι η Αλήθεια. Μικρή, καθόλου ζουμερή. Με έξι πόδια και δυο κεραίες. Γκρι σε λευκή χαρτοπετσέτα. Παντός καιρού. Ταιριάζει με όλα τα χρώματα, όλες τις λέξεις και όλες τις σκέψεις. Αρθρώνεται εύκολα. Ακούγεται δύσκολα.
Το σκαθαράκι αυτό επιλέγω να έχω μαζί μου σε μια λευκή χαρτοπετσέτα απαλά τυλιγμένο για να το κοιτώ όποτε μπορώ και να το κρύβω όταν ύπουλη και διστακτική γίνομαι. Μα κάποιες φορές ξεγλιστρά μόνο του και από την τσέπη μου το σκάει. Καλά κάνει. Η αλήθεια να λέγεται..
