Γιατί όταν αφιερώνεις οφείλεις να το κάνεις από καρδιάς..αν έχεις..
Κάποτε μου έγραψες ότι δεν έχεις πάει πουθενά αν δεν έχεις ταξιδέψει..και ζωγράφισες ένα βουνό, μια πεδιάδα κι ένα ποτάμι να τα διασχίζει..Ζωγράφισες γλάρους και ένα καραβάκι..μικρό μα..ήταν αυτό της ψυχής σου..Δε λέω, έβαλε νερά, χρειάστηκε επισκευή, κόντεψε να μας αφήσει στην Ιθάκη..αλλά..τελικά άντεξε..και είναι η φύση της αντοχής του που το κάνει πολύτιμο..όχι σαν είδος..σαν αξία..
Αφιερωμένο..
Στον άνθρωπο που υπήρξε πηγή έμπνευσής..
Που έγινε η αιτία να είμαι εγώ..
Και παραμένει η αφορμή για να υπάρχω..
