Οι καημοί στη ζωή έρχονται και φεύγουν..έρχονται σα σίφουνες και φεύγουν σα λιακάδες που ποτέ δε καταφέρνουν να σου θυμίσουν την κακοκαιρία..έτσι είναι..ότι ξαφνικά έρχεται..ξαφνικά φεύγει..απ' τα μάτια και απ' την καρδιά..εκτός κι αν σε έχει βαφτίσει..
Δεν έχω όνομα..ούτε μορφή..δεν έχω σκέψεις..ούτε συναισθήματα..νιώθω φτερό..στον άνεμο των εξελίξεων..που δεν εξελίσσονται..αδύναμες κι αυτές..σαν εμένα..σα φτερό..
Θα ήθελα πολύ να είμαι η γη κάποιου..να με καλλιεργεί και να ανταποδίδω..με καρπούς και όχι μόνο..με αγαθά..δίχως κόπο να ευδοκιμώ..σε όποιο κλίμα..τους καρπούς μου..
Κι αν αυτό το μείνε έγινε ο εφιάλτης της ζωής μου θα πω φύγε για να εξιλεωθώ..φύγε λοιπόν..απλά φύγε..
