Παρασκευή 18 Ιουλίου 2008

Το (κατα)κα(ϊ)μμένο ποστ..

Υποσχέσεις όταν δίνουμε οφείλουμε να τις τηρούμε.

Γι' αυτό κι εγώ είμαι εδώ, ρίχνω το επίπεδό μου στο πάτωμα,
το πατάω, το λιώνω και σου λέω αγαπημένε μου Mahler ότι
όπως ευχήθηκες ψες βράδυ..
το βιντεάκι παίζει μόνο για πάρτη σου..


Τυχερούλη..


Πάλι σου κατσε..


Οποιοσδήποτε θέλει να εκφράσει οποιοδήποτε παράπονο
(μικρού, μεγάλου ή μεσαίου μεγέθους)
μη διστάσει να πατήσει εδώ.


Και μην ξεχνάτε..σας αγαπώ..

Πέμπτη 17 Ιουλίου 2008

Φθινόπωρο να μυρίζει..

Στα φαράγγια της λήθης, τα δαιδαλώδη στενά του μυαλού μου κατειλημμένα παραμένουν. Εκεί που αρνήθηκα να σε βάλω, εκεί που αρνούμαι να μπω..

Σε μια μέρα που πιο πολύ φθινόπωρο και βροχή μυρίζει εγώ σε παραλίες γυμνιστών θα ταξιδέψω και κορμιά θα ξεμπλέξω..από τη δίνη του έρωτα, από τον κισσό της συνήθειας..Κι όταν τον γόρδιο δεσμό τους λύσω θα τ' αφήσω..μόνα πάνω στην άμμο το σημάδι τους ν' αφήνουν στους καιρούς..

Οι καιροί περνούν κι εγώ γίνομαι εκκρεμότητα..Άχρωμη, άγευστη, δίχως χτύπο μα τόσο ζωντανή εκκρεμότητα..