Όπως του πελάγου οι βράχοι..

Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι..λέει το τραγούδι. Αλλά και ποιος δε ζει μόνος του. Η κάθε μέρα και η κάθε νύχτα κρύβει και μία μοναξιά. Και ίσως τη χρειάζεσαι. Ίσως πάλι και όχι. Μα, πώς να νιώσεις τη χαρά αν πρώτα δεν περάσεις μια βόλτα απ΄τα πλακόστρωτα στέκια της μοναξιάς..

Κλειστοί χαρακτήρες σε ζωές κλειστές..

Ανοιχτοί χαρακτήρες σε ζωές σπάταλες..

Αχόρταγα συναισθήματα σε μίζερες πράξεις..

Γεμάτες δόλο..

Άδειες στιγμές..

Πολύ γαλάζιο..

Λίγο γκρι και άπρο..

Δώσε μου να πιω από αυτή τη θάλασσα που μέσα σου κρύβεις..

Δώσε μου να γλυκοφιλήσω το κοριτσάκι που πίσω σου ακολουθεί..

Δώσε μου να κρατήσω ευχές που δεν έκανες..

Δώσε μου να δω εικόνες που δε ζωγράφισες..

Δώσε μου να ερωτευτώ όλα αυτά που δεν είσαι..

Κι εγώ γι αντάλλαγμα..

Την αύρα σου θα νιώσω και θα ξαναγεννηθώ..

Στον κόσμο που μίσησες..

Στην ώρα που νοστάλγησες..

Σε όσα δεν πρόλαβες να ονειρευτείς..

Σε όσα θα 'ρθουν και όσα θα προσπεράσουν..