Φίλοι φάροι..

Πολύ όμορφο συναίσθημα να συναντάς φίλους από το παρελθόν και ώρα με την ώρα να διαπιστώνεις ότι αυτά που σας έδεναν πιο δυνατά έγιναν και αυτά που σας χώριζαν εξανεμίστηκαν..

Φίλοι φάροι κι εμείς γλάροι να τους περιτριγυρίζουμε, να τους οικειοποιούμαστε, να τους δίνουμε και να τους παίρνουμε, να τους αγαπάμε και να το φωνάζουμε..

Εικόνα: απ' το καράβι

Σκόρπια..

Σαν σήμερα λοιπόν βυθίζεται ο Τιτανικός..με περισσότερους από 1.500 ανθρώπους να αφήνουν την τελευταία τους παγωμένη πνοή στο Βόρειο Ατλαντικό..

Κι αναρωτιέμαι..

Ίσως είναι αυτός ήρεμος τρόπος για να πεθάνει κανείς μιας και έρχεται σε άμεση επαφή με την κόλαση..Βλέπεις, μπορεί να φοβάμαι την κόλαση γιατί δεν ξέρω πώς είναι..ίσως αν τη δω να μη με τρομάξει γιατί απλά δε θα διαφέρει και πολύ από τις εικόνες που ενστικτωδώς και αμερολήπτως αποτυπώνω κάθε μέρα στη μνήμη μου. Ίσως πάλι, απ' την άλλη πλευρά, να είναι δύσκολο να ανατρέψει κανείς τα πράγματα όταν βρίσκεται τόσο κοντά στο τέλος..είναι όμως απαραίτητο;

Και σκέφτομαι..

Πόσοι από εμάς σήμερα θα τολμούσαν ένα ταξίδι με έναν νέο Τιτανικό, ένα ταξίδι προς την Κόλαση ή τον Παράδεισο..ο τελικός προορισμός παραμένει ο ίδιος ανεξαρτήτως ονομασίας ή ρότας..Είναι αγάπη αυτό που ζούμε;

Εικόνα: www.6gymnasio.gr

To be continued..

Πριν μερικές μέρες με ενημέρωσαν μέσω τηλεγραφήματος ότι έπρεπε να επισκεφτώ το Βασίλειό μου στη Βόρεια Γερμανία..

..έπειτα από σύσκεψη με τους αυλικούς ξεκίνησαν οι ετοιμασίες και το ταξίδι..






..φτάνοντας εκεί διαπίστωσα ότι όλα ήταν έτοιμα..






..όλα, εκτός από ένα..

..κάποιος μου έκλεψε τη Νεράιδά μου..

Εικόνες: δικές μου, από το Schwerin