Το Σάββατο πήγα στον ξάδερφό μου να δω τη νεογέννητη κόρη του και πλέον ανηψιά μου. Αισθάνθηκα λίγο γεροντοκόρη αλλά το ξεπέρασα σχετικά σύντομα . Το μωράκι είναι πανέμορφο και πανέξυπνο (λέω εγώ τώρα) μιας και ανταποκρίνεται στιγμιαία σε κάθε ερέθισμα. Φαντάζομαι ότι όλα τα μωρά έτσι θα κάνουν αλλά όταν είναι της δικής σου οικογένειας νομίζεις ότι είναι το σούπερ μωρό! Η ενασχόλησή μου αυτή με το οικογενειακό δέντρο έδωσε την ευκαιρία στο μωρό (μου) να δει το γαμοποδόσφαιρο με την παρέα της και να κάνουν το σπίτι άνω κάτω. Ευτυχώς τα μάζεψε μόνη της!
Την Κυριακή πήγα στη βάφτιση της (δεύτερης πλέον) κόρης της ξαδέρφης μου. Είδα συγγενείς, με ρώτησαν πότε παντρεύομαι και τους είπα τα Χριστούγεννα (μη ρωτήσεις γιατί) και γενικά υπήρξαν διάφορα σχόλια και βλέμματα. Εκεί διαπίστωσα ότι η αδερφή της ξαδέρφης μου που ήταν και νονά είναι κοντά μου και χάρηκα που δεν ήμουν μόνη..!
Γυρίζοντας σπίτι έπαιξα αρκετές παρτίδες Rummikub με το μωρό στο μπαλκόνι με αποτέλεσμα να κοιμηθώ πολύ αργά και να μη μπορώ να σηκωθώ το πρωί. Άργησα να έρθω στο γραφείο και ήμουν τόσο κοιμισμένη που με το που κάθισα στην καρέκλα μου έριξα κάτω το ωραίο μου καφεδάκι! Οπότε έπρεπε να σηκωθώ, να πλύνω τη φούστα μου (ναι, φούστα!) και να σφουγγαρίσω! Σκέφτηκα όμως ότι γούρι είναι..όπως σκεφτόμαστε πάντα όταν θέλουμε να αποφύγουμε πιο σοβαρές σκέψεις..!Καλή εβδομάδα σε όλους σας λοιπόν, με ή χωρίς καφέδες στο πάτωμα ή όπου αλλού, και σας ευχαριστώ πολύ πολύ για τη στήριξή σας στο προηγούμενο post...!
